Over mij

bh wie ik 09
Ik ben Harriët Boonstra-Bunskoeke, een vijftiger, getrouwd, moeder van twee volwassen studerende twintigers en woonachtig in Assen. Ik ben mijn hele leven al actief met mijn beide handen. Wat mijn hoofd weet te bedenken, kunnen mijn handen maken. Voor mij is het creatief denken en doen dan ook niets bijzonders, ik kan dat gewoon.
Ik merk echter aan de reacties van anderen, dat het niet zo gewoon is.  Wat ik zo uit mijn mouw weet te schudden is voor een ander soms onbegrijpelijk. Als ik iets bedenk, zie ik al voor me hoe het moet worden, maar een ander kan er zich geen voorstelling van maken. Ik zie in alles materiaal om mee te werken én gebruik het vaak voor toepassingen waar het in eerste instantie niet voor bedoeld is. Als ik iets nodig heb, kijk ik vaak eerst om me heen wat ik voor handen ben en vaak vind ik dan wel iets bruikbaars. Zo hergebruik ik veel spullen en bespaar ik me een ritje naar de winkel. Voor mij een normale manier van doen, maar door anderen vaak bestempeld als “bijzonder”.
HB speksteenIk werk graag met m’n handen: Van haken tot het leggen van een vloermozaïek, van houtbranden tot mandala’s tekenen en van t-shirts beschilderen tot het maken van digitale kaarten. Ik ben nieuwsgierig en leergierig, dus ik ontdek vaak nieuwe technieken en materialen en wil gelijk van alles uitproberen om het onder de knie te krijgen.  Om de juiste technieken en de fijne kneepjes te leren biedt een cursus, een tijdschrift of boek en internet uitkomst.
Ik ben dan ook nog lang niet uitgekeken en uitgeleerd op het creatieve vlak. Zo wil ik nog eens leren metselen & lassen, maar ook kantklossen, spinnen & weven op een groot weefgetouw staan nog op mijn lijstje. Bovendien komen er elk jaar nieuwe producten op de markt en die vormen weer een mooie uitdaging, zoals Iers haken, glasfusion en het Keltisch knopen,
De afgelopen jaren heb ik geleerd om frivolité met een naald te maken, om loom (of band-it) armbandjes te maken, om te werken met een haakse slijper, geleerd wat mixed media inhoudt, heb ik met speksteen een beeld gemaakt en het schilderen met was ontdekt. Creatief bezig zijn is dan ook nooit saai en altijd hetzelfde.
met haakse slijperKnutselen, creatief bezig zijn is voor mij heel belangrijk. En datgene wat ik echt belangrijk vind, daar vind ik altijd wel tijd voor. Maar de balans tussen wat ik echt fijn vind en al datgene wat MOET, die was voor mij al een aantal jaren niet meer oké. Ik kwam op een punt in mijn leven waarop ik moest kiezen: en ik koos voor het eerst in mijn leven écht voor mezelf, voor wat ik belangrijk vind.
bh wie ik 11

Op 6 maart 2014 ben ik, na jarenlang in de zorg te hebben gewerkt, zelfstandig ondernemer geworden. Ik schreef die dag mijn bedrijf “Beidehandjes” in bij de Kamer van Koophandel in Groningen. De naam “Beidehandjes” had ik al jaren in mijn hoofd. Ik had er zin in om aan de slag te gaan met mijn beide handen, iets maken, mijn creativiteit kwijt kunnen.
Deze ommezwaai in mijn werk is dan ook bewust gedaan. Ik wil en móet als High Sensitive Person duidelijk kiezen voor een zinvol en bewust leven, waar ik bewust omga met mijn energie en tijd. De opzet van mijn bedrijf Beidehandjes is dan ook zó dat ik mijn passie kan tonen, mijn creativiteit kan ontplooien, mijn voldoening zal vinden en zo nodig rust kan nemen.
1980 rimboejacht met tinekePraktisch moest er nog veel geregeld worden, zoals een goede workshopruimte binnen en buiten realiseren en het aanschaffen van meubilair. De vele bananendozen met mijn knutselmateriaal kwamen van zolder, werden uitgeruimd en overzichtelijk en voor het grijpen opgeborgen. Allemaal klussen, die me de afgelopen 3 jaar – naast de eerste workshops – behoorlijk hebben bezig gehouden.

Daarnaast werkte ik nog in de zorg, maar tegenwoordig krijg je nooit meer een vast contract. Dat was ik zo beu, dus ben ik april 2017 een kinderopvang aan huis gestart. Werken met kinderen vind ik heerlijk, dus van maandag t/m donderdag is het hier een dolle boel.

Dit heeft wel gevolgen voor mijn eigen bedrijf Beidehandjes: met ingang van het seizoen 2017-2018 zijn daarom alle activiteiten van Beidehandjes alleen nog op aanvraag mogelijk.

HB kampvuurverhaalIn mijn bedrijf wil ik mensen laten zien hoe je met eenvoudige middelen zelf mooie dingen kunt maken.
Hoe leuk het is om zelf dingen te creëren en hoe uniek deze eigengemaakte werken zijn.
Ik wil bekende technieken en materialen op een ongewone manier combineren, zodat er bijzondere dingen ontstaan.
Ik wil graag materialen hergebruiken, gebruik maken van wat voor handen is en zuinig omgaan met de duurdere materialen.
Ik wil mensen laten ervaren dat in ieder van ons creativiteit zit en dat je het alleen een kans moet geven om het verder te ontwikkelen.
Het gaat niet om een perfect eindresultaat, maar om het zelf creëren, een stukje van jezelf erin leggen.

 

Ervaar hoe leuk het is met je beide handen iets te maken.

 

Leg iets van jezelf in je werk, voel de voldoening en aanschouw het unieke !

 

bh wie ik 08   haakproject  1980 rimboejacht piramide  zelfgemaakt spel

 

Wil je me nog iets beter leren kennen? Lees dan verder.

 

De ontwikkeling van mijn talenten

padvinderij 1974Op mijn 8ste werd ik lid van de padvinderij, later scouting geheten. Een motto van de padvinders was “be prepared”, of wel “wees voorbereid”.  Om voorbereid te zijn, moet je leren vooruit te kijken: Wat heb ik in de toekomst nodig, wat zou ik nodig kunnen hebben. Die manier van leven beviel me wel en nog steeds ben ik voorbereid: Zo zit er van alles in mijn handtas: pleisters, aspirines, inklapschaartje, pen, papier, etc. én thuis is de voorraadkast altijd gevuld.
bh wie ik 02Ik ontwikkelde bij scouting ook het vermogen om mogelijkheden te zien in hetgeen aanwezig is, voor handen is. Op kamp heb je nu eenmaal niet alles bij je. Kijk om je heen op zoek naar de oplossing. En gek genoeg vind ik die dan ook nog! Ik vind zo nog steeds vaak oplossingen. Zo kreeg enkele jaren geleden op vakantie een broodzakjesluiting in de bestekla van de caravan een nieuwe bestemming: het zorgde ervoor dat mijn dochter haar teenslipper de hele vakantie nog kon gebruiken.
Toen ik 15 jaar was, werd ik scoutingleidster van de 7 – 11 jarigen. Nu moest ik ook leren omgaan met een krap budget: Goedkoop aan materialen komen, niets verspillen en altijd overal rondkijken of er wat bruikbaars is. Met ouders, die de oorlog hadden meegemaakt, werd er bij ons thuis al weinig verspild, maar thuis was ik niet verantwoordelijk voor het budget. Als leiding was ik dat wel én ik vond het een ware kunst om heel veel voor elkaar te krijgen en toch zo weinig mogelijk uit te geven. Altijd keek ik om me heen naar bruikbare spullen. Ik kan – nog steeds – moeilijk iets weggooien, want ik kan altijd alles gebruiken.
leiding scouting wiwewaWerken aan de hand van een thema is binnen scouting heel gewoon. Ik merkte hoe makkelijk ik dat vond. Even brainstormen over het thema: ik schudde dan zo de ideeën over de spelletjes, aankleding en het eten uit mijn mouw. De kinderfeestjes van mijn kinderen hadden dan ook altijd een thema: indianen, soldaten, heksen, prinsessen enz. Natuurlijk hield ik de feestjes thuis en kinderen vonden dat heel bijzonder en weer eens iets anders dan naar Ballorig of de kinderboerderij. Als er dan nog verkleed werd en ik ook verkleed rond liep kon het feestje niet meer stuk.
Als leiding leer je door vallen en opstaan hoe je moet organiseren. Nu kwam het “be prepared”-denken goed van pas. Bij scouting groeide ik verder: naast leiding van 11-14 jarigen en leiding van de 5-7 jarigen, was ik inmiddels ook op provinciaal en interprovinciaal actief. Toen ik het organiseren eenmaal goed onder de knie had, wisten ook anderen mij te vinden. Zo was ik ook als vrijwilliger bezig bij het kerkelijk jeugdwerk, de peuterspeelzaal en het sociaal cultureel werk. Werd ik lid van een vereniging – of het nu de volksdansvereniging was of de buurtvereniging – dan werd ik al snel gevraagd voor in het bestuur. Ik vond dat niet erg, want het ging me – door de opgedane ervaring – gemakkelijk af.

Creativiteit

Ik snuffel al jaren graag in tijdschriften, beurzen, hobbyboeken en het internet naar technieken, die ik nog niet ken/beheers en verdiep me erin. Op creatief gebied zeg ik niet “Ik kan het niet”, maar “O, dat leer ik wel!”. Dat leren gaat soms met vallen en opstaan, maar al doende leert men en van mijn fouten leer ik vaak het meeste. 
Het hele creatieve gebied bestaat voor mij uit alles wat ik met mijn beide handen kan maken. Het is dus een heel breed gebied. Ik heb workshops & cursussen gevolgd in Origami vouwen, kalligraferen, servettendecoupage, bloemschikken, werken met beton, papierfiligraan en ga zo maar door. Ik hou er verder van om te werken met “afval”. Een dakpan van een afbraakpand wordt een mooie tuindecoratie, oude fietsbanden worden kettingen en een restant PVC-buis van de wegenbouw werden luidsprekers; echt niets is te gek. Ik vraag netjes of ik spullen mag hergebruiken en meestal is het geen probleem. Zo mocht ik uit het bouwafval bij ons nieuwbouwhuis in Hurdegaryp de tegelrestjes meenemen. We legden zelf (hele) tegels in de gang van ons nieuwe huis en van al die afvalstukjes kwam er een mozaïekrand omheen te liggen. Heel bijzonder die rand, waarin alle wand- en vloertegels (badkamers, toiletten & keukens) van de 12 nieuwbouwwoningen in onze straat vertegenwoordigd waren. Kijk, dan heb je iets unieks en dat vind ik mooi!BH wie ik 06

Aan het werk

Met mijn kwaliteiten en mijn behoefte om mensen te helpen was het een logisch gevolg dat ik aan het werk ging binnen de zorg: kinderopvang, peuterspeelzaal, kraamzorg en thuiszorg. Ik heb vooral genoten van de uitdagingen, zoals de speciale peuterspeelzaal “Opstapje”,  Daar moest ik in mijn gewone peuterspeelzaal-programma het speciale opstapje-project op creatieve manier verwerken. Ouders (met name tienermoeders en allochtonen) werden met het Opstapje-project ook thuis begeleid, dit alles om de peuters een betere start op de basisschool te laten maken. BH handm01Of die keer dat ik kraamde bij een Thaise mevrouw, die geen woord Nederlands sprak en slechts een paar woorden Engels. Dan heb ik al mijn creatieve talenten nodig om met haar te kunnen communiceren.
Ook heb ik gewerkt bij de NS: als planner, op de financiën, als systeembeheerder en op personeelszaken. Ik ben drie jaar beroepskracht van Scouting Nederland geweest, heerlijk om van je hobby je beroep te kunnen maken. Jammer dat het nooit een vaste baan kon worden doordat het een subsidie-afhankelijke baan was.
Allemaal banen waar ik mijn talenten verder heb ontwikkeld en waar ik met veel plezier heb gewerkt.

HSP-er

Door een trauma-ervaring in 2010 en aansluitend een depressie kwam ik helaas in de WIA terecht. Door de gesprekken en behandelingen, die daarop volgden, ontdekte ik dat ik een geboren HSP-er ben: High Sensitive Person (zeer gevoelig persoon). Ik heb ontdek dat ik dat in de breedste vorm ben: al mijn zintuigen zijn erg gevoelig en ook mijn emotionele beleving is zeer intens. Eindelijk snap ik waarom ik vleermuizen kon horen, waarom ik kon ruiken dat de geiser licht verontreinigd was, waarom ik – na het boodschappen doen – zo uitgeput ben én waarom ik zoveel details zie, waar ik ook ben. Ik pik (onbewust) alle prikkels, geluiden, emoties, geuren en gevoelens (van anderen) op, zie veel details en ben super gevoelig voor verbale & non-verbale communicatie. Bh wie ik 10Ik besefte dat ik mezelf jarenlang heb geprobeerd aan te passen aan “normale” mensen, maar dat ik daardoor al die jaren op mijn tenen had gelopen. Dit moet anders, dacht ik.
Wil ik weer functioneren in de maatschappij, dan moet ik regelmatig mijn lijf en geest rust gunnen. Ik besefte dat ik dus ander werk moest gaan doen. Eind 2014 ben ik weer voorzichtig aan het werk gegaan als postsorteerder: Drie ochtenden van zo’n drie uur om weer te wennen aan het werken. Wat vond ik het fijn om mijn wereld weer groter te maken, collega’s te hebben en het werk te hebben dat af is als ik naar huis ga. Dat was een goed begin en ik wist al snel de balans te vinden tussen rust en ontspanning enerzijds én werken, huishouden en sociale verplichtingen anderzijds. Eindelijk kroop ik uit het dal en kwam ik de depressie te boven. Creatief bezig zijn heeft me daar heel veel mee geholpen, meer nog dan alle gesprekken die ik heb gevoerd met psychologen, psychiaters en therapeuten,
BH handm03Het werd tijd om de volgende stap te nemen: voor mezelf beginnen. Ik kan zo zelf verder mijn eigen tijd indelen, naast mijn baan in loondienst. Natuurlijk iets op het creatieve vlak, want daar ligt mijn passie. Het moet een combinatie worden van zelf bezig zijn en het delen van kennis & ervaring met anderen.
Door een nieuwe wet ben ik inmiddels voor de zoveelste keer mijn baan in loondienst kwijt. Dat was ik zo zat. Onze maatschappij zit niet te wachten op de zoveelste vijftiger. Gelukkig vond ik weer een baan in de thuiszorg deze keer, maar in mijn hoofd rijpte al het plan om als gastouder te gaan werken. Plots komt dat in 2017 in een stroomversnelling terecht. Ik ben nu erg druk met zowel de kinderopvang, als mijn baan in de thuiszorg. Door de flexibele uren is het nog te combineren, maar – om mezelf niet voorbij te lopen – heb ik nu besloten geen geplande workshops meer aan te bieden.

Idealist

Wie vindt een zelfgemaakt kindertekening nou niet prachtig om te krijgen? De zelfgebreide trui van oma is heel bijzonder. Zelfgemaakte cadeaus en kaartjes bewaar ik altijd, want ik vind ze heel waardevol. Iemand heeft veel tijd, aandacht en moeite voor mij gedaan én dat gooi ik toch niet zomaar bij het oud-papier?!
BH wie ik 12Ikzelf vind veel voldoening in het maken & geven van een presentje. Ik geef dan ook graag een zelfgemaakte cadeau bij bv. een geboorte, een huwelijk of sinterklaas. Met zo’n cadeau geef ik iets van mezelf, laat ik zien dat ik de desbetreffende persoon belangrijk genoeg vind om tijd en moeite in te investeren. Ik hoop dat zij dat dan ook kunnen waarderen.
Ik geef trouwens zelden iemand geld of een cadeaubon, dat vind ik zo onpersoonlijk. Ik probeer liever iets specifieks voor iemand te vinden. Ik denk aan wat ik bij die persoon vind passen en zoek daar een cadeau bij. Ik vind belangrijker iets passends uit te zoeken dan wat het kost – dat is van ondergeschikt belang. “Geen tijd” is voor mij: “geen zin”, want datgene wat ik echt belangrijk vindt, daar maak ik altijd tijd voor! Iets speciaal voor mij uitgezocht, waardeer ik dan ook meer dan een duur cadeau of dikke cadeaubon, waar weinig aandacht aan is besteed.

Positief blijven

Positief in het leven staan vind ik erg belangrijk. Een aantal jaren was dat heel moeilijk voor me, daarom ben ik er elke dag bewust mee bezig. Ik merk daarom sneller dat ik teveel negativiteit ontvang van mijn omgeving of dat ik zelf in een negatieve stemming ben. Gelukkig weet ik nu hoe ik er iets aan kan doen om weer in de positieve flow terecht te komen. Daar ben ik blij mee, want zo houd ik energie over om datgene te realiseren wat ik graag wil: een eigen kinderopvang aan huis en daarnaast mijn eigen bedrijf, waar mensen blij, tevreden en gelukkig vandaan komen na een workshop, een instuif, een feestje of een coaching. Ik heb mijn plekje weer gevonden en ga ervoor!

swamp voorlichting geven  haken  zendala  BH locatiegroep06

BEIDEHANDJES, DAAR MAAK JE IETS BIJZONDERS !